abonneer nu
 
...
...
Het moderne leven

Dus... sokken

Door Misja Boonzaayer op zondag 15 april 2018 22:15
  • ignore touch

    © Pixabay.com

mail pinterest

In de categorie tegeltjeswijsheden zei iemand ooit tegen mij: change it, leave it or love it and respect it.

Of, in goed Nederlands: verander het, laat het waaien of omarm het  met al je armen. Iets wat ik de afgelopen, pak hem beet, tien of vijftien jaar regelmatig heb toegepast. 

Menig ergernis, machteloosheden en situaties op mijn pad heb ik systematisch omgedacht met deze drieslag. Vervelende collega? Kon ik niet veranderen, ik kon het niet vermijden, dus leerde ik ermee omgaan. 

De koelkast autistisch willen indelen zodat je in een oogopslag overzicht hebt, maar ook gezinsleden hebben die elk uur in de koelkast duiken en categorisch zaken op een andere plek zetten dat waar ze vandaan kwamen? Ik heb ervan leren houden. 
Sokken die in scheiding liggen? Nou, daar kan ik dus niet mee omgaan. Van alles heb ik gedaan om het te veranderen, maar die klojoos blijven als eenlingen door het hele huis opduiken. Alsof ik memorie speel, graaf ik in mijn geheugen als ik de ene sok zie, wetend dat ik de afgelopen dagen érgens een soortgelijk exemplaar heb gezien (onder de trap? In de bek van de hond? In de kast van mijn dochter?). Ik heb een sokkenmand in het leven geroepen, waarin we alle sokken verzamelen die ook maar enigszins fris lijken. Want, zo was de theorie, als alle sokken in dezelfde mand verzameld worden, dan moet er op een goed moment paren te vormen zijn. 

Totdat je erachter komt dat je dochters, die bijkans dezelfde schoenmaat hebben (een zorg voor mijn schoenenverzameling overigens), lukraak een greep in de sokkenmand doen en moeiteloos accepteren dat twee schier verschillende sokken van diverse oorspronkelijke eigenaren aan de voeten prijken. Zodat ik niets anders kon dan door naar de volgende fase: de droom dat ik alle sokken kan herenigen én in de kast van de eigenaar kan krijgen laten varen. 

Maar ik kan het niet. Ik blijf ’s nachts wakker schrikken van het beeld van sokkenlades vol met keurige bolletjes sokken (gesorteerd op kleur, als het echt een enge droom is). Ik heb geprobeerd het te omarmen, ik heb op mijzelf ingepraat dat Pipi er een grootheid door geworden is, dat twee verschillende sokken juist heel eigen zijn, en authentiek en zo. Maar ik kan het niet. 
Dus heb ik alle sokken weggepleurd en voor een vermogen nieuwe gekocht. Nieuwe ronde nieuwe kansen. Change it, leave it, love & respect it or fuck it and get some new. 

 

LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.