abonneer nu
Plaat voor je kop

Plaat voor je kop 154: Jan de Hont

Door Wouter Bessels op zondag 10 juni 2018 13:00
  • ignore touch

    Freek de Jonge en Jan de Hont (rechts). © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    September - Cargo. © Archief Popinstituut.nl

  • ignore touch

    Cargo. © Pseudonym Records

  • ignore touch

    September - Little Sister. © Universal Music

mail pinterest

Opeens staat hij daar, op het podium van Carré. Ruim 1700 mensen kijken naar gitarist Jan de Hont. Aan zijn zijde Freek de Jonge, voor de verandering met een gitaar om z’n hals. De laatste jaren was Jan de Hont bij mij een beetje uit beeld geraakt, maar hoe hij 'zijn' La Comparsa speelde herinnerde mij afgelopen zaterdag weer aan zijn unieke kwaliteiten.

De van oorsprong Amsterdamse en inmiddels 75-jarige gitarist speelde de klassieker van ZZ & De Maskers tijdens de Freek Doet Neerlands Hoop voorstelling. Daarin blikt de komiek twee uur lang terug op zijn ruim tienjarige samenwerking met Bram Vermeulen, ook ter promotie van de pas uitgekomen oeuvrebox van Neerlands Hoop. De shows in Carré waren de laatste in de reeks. Aanvankelijk een eenmalige avond in Carré afgelopen maart, maar uiteindelijk nog een paar extra voorstellingen erbij. Ik zag vorige maand die in Groningen. Een rommelige, wat onsamenhangende avond waarbij je duidelijk kon merken dat sommige delen die in de soep liepen niet waren ingestudeerd. Vermakelijk allermeest, maar wetende dat ik vier weken later nog Carré in de agenda had staan, deed mijn hoop op een meer memorabele avond toenemen.

Muzikale steunpilaar

En die kwam, van begin tot eind. De voorpret nam een dag eerder al toe, toen duidelijk werd dat Jan de Hont als speciale gast kwam opdraven. Jan was vanaf Neerlands Hoop Express (1973) naast Bram en Freek de vaste derde man. Muzikale steunpilaar. Alleen Ingenaaid of Gebonden (1975) en dat Engelse uitstapje Dutch Hope (1979) deed hij niet mee.

Mooi verhaal hoe Jan de Hont ooit bij Neerlands Hoop terechtkwam. Vermeulen wilde voor het derde programma een band gaan vormen, Freek stemde toe en met dank aan platenmaatschappij Bovema kwam het duo terecht bij oud-Brainbox gitarist en producer John Schuursma. Die kon niet, maar tipte de jonge Thé Lau, terwijl ondertussen Jan de Hont had bedankt. Lau kwam erbij, en Jan bedacht zich. Guus Willemse, die net uit Solution was gestapt, had besloten om niet te bassen bij Neerlands Hoop, zodat Jan de Hont spontaan aangaf dat hij wel wilde als bassist. Ook haalde hij oud-The Lords (de begeleidingsband van Rob de Nijs) drummer Harry Heeren erbij en de Express kon gaan rijden.

Zo stond er tijdens Neerlands Hoop Express een groep op het podium waarin de vorige én aankomende generatie binnen de Nederpop elkaar ontmoetten. Baanbrekend en het muzikale cabaret had in Nederland daarmee definitief vorm gekregen. Uit de Express vloeide ook Bloed aan de Paal (1978) voort: inmiddels waren de musici Music Garden begonnen. En Jan de Hont stond Bram en Freek terzijde in Neerlands Hoop Interieur (1977) en Neerlands Hoop Code (1979).

September

Nadat ik Jan de Hont afgelopen zaterdag in Carré weer zag, dook ik vervolgens in zijn werk dat hij tussen ZZ & The Maskers en Neerlands Hoop maakte. Een periode waarin hij speelde in de band September, naast Jan o.a. bestaande uit Jans broer Adri, Willem de Vries, Hessel de Vries en Ador Otting. Dat tijdperk is zo’n zes jaar geleden schitterend vastgelegd op een dubbel-cd, getiteld ‘Cargo’. De naam is ontleend aan het enige album dat September maakte en in 1972 na de opnames onder die naam uitbracht.

Maar zover is het nog niet als de groep in 1970 de single Little Sister uitbracht. Ik kende het liedje wel van een compilatie-lp uit die tijd met allerlei Nederlandse rockbands. Focus, Brainbox, Unit Gloria en de Continental Uptight Band (Please sing a song for us!), maar ook The Cats. Allemaal onder contract bij EMI Bovema die de betreffende verzamelaar uitbracht. Little Sister werd geen hit en dook na drie weken tipparade in de anonimiteit. Tenminste, voor het grote publiek.

Cargo

Opvolgers Yelly Rose en Chocker verging het niet veel beter en September bleef redelijk obscuur, maar nadat de bandleden (zonder Hessel de Vries en inmiddels met drummer Dennis Whitbread) in april 1972 dankzij manager John van Setten een paar dagen hun gang mochten gaan in de studio van de platenmaatschappij in Heemstede, besloten ze na afloop de opnames niet als September uit te brengen, maar als Cargo. Notabene op het prestigieuze Harvest-label, waarop in diezelfde periode ook het album Profile van Jan Akkerman op uitkwam, alsmede het geflopte Parts van Brainbox.

De hoes bevatte behalve de songtitels verder geen informatie. ‘Produced by The Group’ stond er op de labels. Goh, dat stond ook op de labels van dat Brainbox-album, waar Van Setten ook de hand in had. Alle obscuriteit en anonimiteit ten spijt, vanuit de muziek op Cargo spreekt allerminst een mysterieus karakter. Overtuigende heavy rock, met een funky, lichtpsychedelische en zelfs Southern rock-randje a la the Allman Brothers Band. Promotie werd er nul komma nul gedaan, zodat de plaat niet verkocht, maar ondertussen wereldwijd uitgroeide tot een enorm collectors’ item. Daarbij speelde het Harvest-label ook een rol. Er zijn verzamelaars die jagen op alle platen van een bepaald label. Cargo bleek een zeer lastige; er zijn er slechts 1500 van in omloop.

Een originele

Ik heb ooit een originele Cargo gehad. Zag de plaat op een verkooplijst van iemand uit Ede staan die ik had ontvangen via een advertentie in Platenblad. Het moet rond 1992 zijn geweest en wist via via al het verhaal rondom dit album. De heruitgave op het Pseudonym label was nog aanstaande. In de lijst stond de plaat bij de G van ‘Group, The’. Ik ging uit m’n dak, belde de verkoper op en zei dat ik het album, voor een luttele knaak (jawel, twee gulden vijftig) wel wilde hebben. Ik was wel gewaarschuwd: de conditie was matig tot slecht. Toen ik de plaat vervolgens in handen kreeg, zag ik dat de hoes nog redelijk was, maar de plaat wel vol krassen zat.

Het deerde mij niet. Ik dook de trein in (lang leve de tienertoer) en reed aan het einde van de dag met een originele Cargo naar huis.

De vondst van mijn leven? Ja en nee. Ik heb ‘m een paar jaar gehad en kreeg er toen van iemand een bod op dat ik niet kon afslaan. Ook omdat ik redelijk in m’n nopjes met de prachtige heruitgave was – later ook op vinyl – en de plaat er toch wel erg slecht uitzag.

Spijt van de verkoop? Ja en nee. Voor het geld heb ik het nooit gedaan. In het guldentijdperk rezen de bedragen voor originele exemplaren van Cargo al de pan uit en de waarde is de laatste 25 jaar geleden alleen maar gestegen. Zelfs voor een slecht exemplaar kan je tegenwoordig gerust 300 tot 500 euro vragen. Maar ik kon er destijds iemand mee blijmaken die ‘m zo graag wilde hebben. Daar ging het mij toen om. De emotionele waarde van de plaat was voor hem groter dan voor mij.

De muziek spreekt

Jaren later is het werk van September en Cargo dus op een fraaie dubbel-cd gezet. Met daarbij ook demo’s, cq. instrumentale versies van Sail Inside en Cross Talking en een lange demo van Summerfair. De prijsnummers van de plaat. Cargo is zo’n plaat die je eenmaal ontdekt en je vervolgens niet meer loslaat. Een ware klassieker in de Nederpop. De muziek spreekt; verder is er geen informatie rondom nodig. Met de gebroeders De Hont op het toppunt van hun kunnen. En het werk van September, de aanloop naar Cargo, is minstens net zo fraai en heeft de tand des tijds prima doorstaan.

En wat deed Jan de Hont na September, Cargo en Neerlands Hoop?
Spelen, heel veel spelen. Bij Bram Vermeulen en De Toekomst, Boudewijn de Groot, The Magnificent Seven, bij Freek en enige tijd bij de Pioniers van de Nederpop. Een gehoorprobleem speelt de laatste jaren bij hem parten, maar afgaande op zijn prestatie afgelopen zaterdag in Carré heeft hij dat goed onder controle. En altijd zal Jan de Hont worden geassocieerd blijven met die instrumental: La Comparsa.

Bekijk hieronder de uitvoering van zaterdag 2 juni in Carré:

 

REACTIES (1) Plaats een reactiereacties
profielfoto
12 Jun 2018 20:38
H.P.M. van der Kolk
Zag een paar optredens van September in '73 (in Hilversum en omgeving)...Was niet echt onder de indruk. En de LP van Cargo heb ik destijds gewoon weggegooid... (dom hé...)
Net als een in eigen beheer uitgebrachte LP van 'Gamma', (nee niet de bouwmarkt, maar een clubje uit Hilversum wat ik kende van mijn middelbare schooltijd, waar Jan de Hont ook op gespeeld schijnt te hebben.. Ik was meer van Boudewijn de Groot en Neerlands Hoop, dat ging gelijk op met Dylan en Pink Floyd... Maar fijn dat je dit soort dingen hebt uitgezocht, met alle waardering voor je rubriek!
LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.